Allah’a hamd, mücahitlerin Efendisine (s.a.v.) salat ve selam olsun

Bizler kitap ve sünnet teröristleriyiz. Doğuda batıda bilsin ki bizler teröristleriz.

Bizler korkutan kimseleriz “Onlara karşı gücünüzün yettiği kadar Allah'ın düşmanı ve sizin düşmanlarınızı ve bunların dışında Allah'ın bilip sizin bilmediklerinizi yıldırmak üzere kuvvet ve savaş atları hazırlayın. Enfal/60” Öyleyse Allah’ın dininde terörizmim farzdır!! (şehid şeyh Abdullah Azam(r.h)”

Biz düşmanlarımıza karşı teröristiz. Sahip olduğumuz ve gücümüzün yetiği bütün vesilelerle onları terörü ize etmeye azimliyiz. Onları aciz bırakacak, terör ize edecek ve korkutacak olan her vesileyi isteriz.. Allah’a tevekkül eder ve bu görevi layıkıyla yerine getirmeye çalışırız. Çünkü bu bizim üzerimizde farz hükmündedir.(şeyh Hamud Bin Ukla Essa )

O halde, dünya hayatı yerine âhireti alanlar, Al­lah yolunda savaşsınlar. Kim Allah yolunda savaşır, öl­dürülür veya galip gelirse, Biz ona büyük bir ecir verece­ğiz.(Nisa74)”

“Size ne oluyor da: “Rabbimiz! Bizi halkı zalim olan bu şehirden çıkar, katından bize bir sahip çıkan gön­der, katından bize bir yardımcı lütfet” diyen zavallı ço­cuklar, erkekler ve kadınlar uğrunda ve Allah yolunda sa­vaşmıyorsunuz?(Nisa75)”

 “İnananlar Allah yolunda savaşırlar, İnkâr eden­ler ise şeytan yolunda harp ederler. Şeytanın dostla­rıyla savaşın, esasen şeytanın hilesi zayıftır.(Nisa76)”

 “Kendisine: “Elinizi savaştan çekin, namaz kılın, zekât ve­rin” denenleri görmedin mi? Onlara savaş farz kılındığında, içlerinden birtakımı hemen, insanlardan Allah'tan korkar gibi, hattâ daha çok korkarlar ve Rabbimiz! Bize savaşı niçin farz kıldın, bizi yakın bir za­mana kadar tehir edemez miydin?” derler. Ey Muhammed, de ki: “Dünya geçimliği azdır, âhiret, Allah'a karşı gelmekten sakınan için hayırlıdır, size zerre kadar zulmedilmez.(Nisa77)”

Küfrün kökleri ancak kurşunla temizlenir. Hür kimse hiçbir zaman yönetimi kâfir ve asiye bırakmaz. Çokça kan akıtılmadan, sorumsuzun umursamazlığı yok edilemez.(Şeyh Usma Bin Laden)

     BİZİM SENİLE GÖRÜLECEK HESABIMIZ VAR EY AMERİKA!

                    SENDEN ALINACAK İNTİKAMIMIZ VAR!

SENİLE ASLA BİTMEYCEK VE ÇÖZÜMÜ ANCAK SENİN YERYÜZÜNDEN SİLİNMEN İLE HALLONUCAK BİR DÜŞMANLIĞIMIZ VAR.

        EY ALLAH’IN DÜŞMANI! EY ASRIN TAĞUTU!

EY ALLAH’TAN BAŞKA KENDİSNE İBADETTE BULUNAN AMERİKA!  HALKIMIZ HAÇLI VE SİYONİST ÇIKARLARINA HİZMET EDEN İŞBİRLİKÇİ KÂFİR TAĞUTLARDAN ÇOK ÇEKTİ.

Kuran’a Karşı Bizim Davranışımız

Ey Müslüman kardeşlerim! Dünya için bir talih eseri mi diyelim, bir İlâhi nimet mi diyelim, müslümanların elinde bulunan Kur'an-ı Ke­rim'in tamamen Allah Kelâmı olarak mahfuz kalmış olması ve her ce­şit tahrifattan, değiştirmelerden pâk ve temiz bulunmasıdır. Hak Te­âla'nın kendi Hak Resulû'na (as) vahy ile göndermiş olduğu kelam. aynen, harfi harfine, noktası noktasına, herekesi herekesine, hiç bir değişikliğe ve bozulmağa maruz kalmadan, biz müslümanların eli­ne ulaşmıştır. Fakat dünyada şimdiki zamanda ve hatta bundan ev­velki çağlarda da bir hayli talihsiz ve nasibsiz müslümanlar vardır ve gelip geçmişlerdir. Bu müslümanlar Allah'ın kelâmını aynen kelimesi kelimesine, hiç bir değişikliğe maruz kalmadan, ellerine geçirmişler­dir. Ellerinde bulunan bu kitabın binlerce, saymakla bitmeyen, haddi hesabı olmayan nimet ve bereketinden de mahrum kalmışlardır. Kur'an-ı Kerim, kendilerine şunun için gönderilmiştir ki, bu kitabı oku­sunlar, anlasınlar bu kitabın bildirdiği gösterdiği yoldan gitsinler bu kitabın isteği üzerine amel eylesinler, işlerini buna göre tanzim kılsın­lar, yaşayış yollarını buna göre çizsinler yaşayışlarının her sahasında bu kitabı önder bilip, buna göre işlerini düzene koysunlar. Kur'an-ı Ke­rim, müslümanlara kuvvet ve kudret vermek için. müslümanları yük­seltmek için gelmiştir. Kur'an-ı Kerim, insan ferdlerini yer yüzünde Hakk'ın hakiki halifesi kılmıştır. Tarih de şahiddir ki bu halifeler Kur'an'ın gösterdiği hidayet yolunu tutup gittikleri müddetçe, hakikaten dünyanın önderliğini, dünyanın rehberliğini dünya milletlerinin yöne­ticiliğini ellerinde bulundurmamalardı. Fakat ne yazık ki, şimdi Kur'an-ı Kerim'i ellerinde bulunduranlar için aşağıda söyleyeceğimiz hu­suslardan başka bir işe yaramamaktadır.

Kur'an, bu kitabı, evin bir rafına, bir köşesinde yüksek­çe bir yere yerleştirirler, yahut da cüz' içine koyup da bir ta­rafa asarlar ki, cinler periler, kötü ruhlar gelip de evi basma­sınlar, ev halkına kötülük etmesinler. Yani cinler ve bunun gi­bi nesnelerden korunmak için kullanılır. Yahut da Kur'an-ı Kerim'in âyet-i celilelerini bir kâğıda yazıp boyunlarına asarlar, veya safranla yahut da benzeri kâselere yazıp yıkayıp içerler. Veya, ne dendiğini ne söylendiğini hiç de bilmeden, hiç anlamadan, bir kaç ayet, bir kaç cüz' ezberlerler, papağan gibi anlamadan tekrar tekrar okurlar da geçerler ve bundan da sevap kazandıklarını anlarlar. Bunları ve bu gibi şeylerin hepsini de yaparlar, hepsine de inanırlar; ancak şuna inanmak istemezler ki Kur'an-ı Kerim, hayatta ve yaşayışta bir örnek, bir hidayet rehberi olsun diye gönderilmiştir! Bu bedbaht kimseler şunu da sormazlar ve sormak külfetine de katlanmak islemezler ki, acaba kendilerinin inançları, akideleri neler olmalıdır ve nelere inan­maları lâzım geliyor? Kendilerinin tutmuş oldukları işler, ameller nedir ve neler olmalıdır? Kendilerinin ahlâkı, davranışları nelerdir ve neler olması icab eder? Alış verişleri nasıldır? Ne durumdadır? Dostluk ve­ya düşmanlık hususunda Hak Teâla'nın göstermiş bulunduğu yoldan mı giderler, yoksa kendi bildiklerini mi okurlar? Yine şunu da bilmezler ve öğrenmek istemezler ki bunların diğer Hak kullarına ve kendi nefislerine karşı vazife ve hakları nelerdir? Acaba, bunlar bu hakları hakkıyla ödeyebiliyorlar mı? Bu vazifelerini yerine getiriyorlar mı? Düşünürler mi ki, acaba kendileri için hak nedir? Batıl nedir? itaat et­mek boyun eğmek ne demektir? İtaatsiz olmak boyun kaçırmak da ne­dir? Şunu da yine bilmezler ve bilmek de islemezler ki bizim kimlerle yakınlığımız olmalıdır? Kimlerden uzak kalmamız icab eder? Bizim dostlarımız kimlerdir? Düşmanlarımız da yine kimlerdir? Bizim için hürmet ve izzet, kuvvet ve kudret elde eylemek zorunda neler yap­mak gerekir? Mezellete düşmemize, alçak duruma geçmemize sebep nedir ve nelerdir. Bizim menfaatimiz nelerden ibarettir. Zararlarımı­zın sebebleri ise nelerdir? Bu saydıklarımızın hepsinin cevabını, müslümanlar bir zamanlar Kur'an-ı Kerim'den arayıp da bulurlardı? Ne ya­zık ki. şimdi, bu kitabı bırakmışlardır kendi keyiflerine tabi olmuşlardır. Bu kadar da değil, kâfir ve müşrik, sapıkların yolunu tutmuşlar, şaşır­mışların, garazkar kimselerin peşine takılmışlardır, kendi nefislerinin şeytanına uymuşlardır, yukarıdaki lüzumlu soruların cevaplarını nefislerindeki bu şeytandan sorup öğreniyorlar, bu Şeytan'ın gösterdiği yo­lu tutup, o yoldan yürüyorlar. Bunun için Hakk'ı bir tarafa bırakıp, Batılın peşine takılmışlardır. Sonuç bunun hükmünce hareket ediyor­lardır. İşte bunun neticesi de şu olmuştur, görüyoruz: Hindistan'ın hâlini, Çin'i, Cava'yı Filistin ve Suriye'yi, El-Cezayir ve Fas'ı ve diğer ül­keleri. İşte her tarafta da yapılanların cezası meydanda. Kur'an-ı Ke­rim, hayır kaynağıdır. Sizin için istediğiniz gibi dilediğiniz gibi hayır bereket ihsan eder. Siz de bu Mübarek kitabı alıp, yok bilmem cinle­ri perileri, gul yabanileri kaçırmak için, yahut da sıtmaya yakalanmış bulunan kimsenin sıtmasını durdurmak yolunda veya herhangi bir şekilde adliyede bir davayı kazanmak, yahut da resmi makamlarda bir iş elde eylemek, ve yine, üç kuruşluk bir dairede iki para maaşla iş elde eylemek babında kullanmağa kalkarsınız? Bu muazzam Kur'­an-ı Kerim'i böyle değersiz, ucuz, ehemmiyetsiz aşağılık ve alçak is­teklere âlet kılarsınız? Eğer bir kimse hakikatle inanarak yer yüzü­nün hakimiyetini, arş-ı İlâhiye kadar, ulaşmağı Kur'an-t Kerim'den dilemiş olsa, ve dileğini anlayarak bilerek samimiyetle hakkiyle yapa­bilse mutlaka elde edecektir diyebiliriz. Siz ne yapıyorsunuz. Kendi kabınıza sığdırabildiğiniz kadar, koca denizden bir kaç damla su is­temektesiniz. Halbuki, siz böyle su istemesinin yolunu usulünü bilse­niz ve hakkıyla bunu isteseniz Deniz sizin için, nehirler ve ırmaklar dolusu dahi vermeğe hazırdır.

Muhterem Kardeşlerim. Biz müslümanlar arasında, Allahü Teâla'nın bu kitabına karşı yapılan zulüm ve haksızlıklar, gülünecek kadar acayip ve şaşılacak kadar garibedir. Başka bir kimsenin böyle yap­tığını uzaktan görürsek, katıla katıla güler, göbeğimiz çatlayıncaya kadar da kendimizi gülmekten alı koyamayız. Adamcağızın bu halini görünce hemen «Delirmiştir, tımarhaneye gitmesi icab eder» demek­ten de kendimizi alıkoyamayız. Şimdi söyleyin bakalım. Bir hekim hastasına bir ilaç reçetesi yazıp verdi. Bu reçetede yazılı ilâçları kullanacaksın diye de bildirdi. Bu adam ne yapacak. Reçeteyi, yeşil paçavraya sarıp, muşambaya tutacak boynuna mı asacak. Ya­hut da reçeteyi safranlı suda yıkayacak yıkanan suyu mu içecek? Şimdi siz böyle yapan kimseye ne diyeceksiniz? Acaba siz böyle biri­sini görürseniz onun bu hâline gülmeyecek misiniz? Siz böyle bir kim­seye, «Ahmak», Budala, Anlamaz, Avanak demez misiniz? Şimdi ge­lelim bakalım biz ne yapıyoruz? Hekimlerin hekimi, en büyük hekim bizim hastalıklarımızın nelerden ibaret olduğunu bilmiştir, keşf etmiş­tir, kendi şifa ve rahmeti ile bizler için eşsiz ve paha biçilmez bir ilâç reçetesi göndermiştir, bu ilâç reçetesine göre hareket edeceksiniz, buna göre davranışlarınızı ayarlayacaksınız o zaman ancak sizin has­talığınız geçer şifa bulursunuz, diye de buyurmuştur, bakınız bizim yaptığımız bu işlere gülmezler mi? Kahkaha atmazlar mı? Biz de kal­kıp, bu ilâç reçetesindeki ilâcı kullanmak yerine, reçeteyi beze, mum­lu muşambaya tutarak boynumuza asmışız veya yıkayıp da elde edilen suyu reçetedeki ilâç yerine içmeğe kalkmışız. Yani reçetede ya­zılan ilâcı kullanmıyoruz. Şimdi bize gülerler mi, gülmezler mi?